-
KrtańKrtań jest częścią dolnych dróg oddechowych. Jest narządem nieparzystym położonym w środkowej i przedniej części szyi. U góry łączy się z gardłem,
u dołu przechodzi w tchawicę. U mężczyzn krtań jest widoczna na szyi w postaci wyniosłości tzw. Jabłka Adama. Podczas łykania, mowy czy śpiewu krtań unosi się i opada. Wnętrze krtani dzielimy na jamę: górną, pośrednią
i dolną. Jest narządem odpowiedzialnym za wytwarzanie głosu i ochronie drogi powietrza.
-
Wewnątrz krtani mieści się właściwy narząd głosu – głośnia. W jej skład wchodzą wargi głosowe, które zawierają więzadła głosowe. Fałdy głosowe – potocznie zwane strunami głosowymi, stanowią wolny brzeg błony śluzowej warg głosowych.
Pod wpływem wydychanego powietrza wargi głosowe zaczynają drgać i wydają dźwięki. Wysokość, głębokość i siła głosu zależą od napięcia i ustawienia warg głosowych i od siły i szybkości prądu powietrza.
-
Mięsień pierścienno-tarczowy jest jednym z mięśni, które regulują napięcie warg głosowych. Im silniej skraca się mięsień, tym bardziej wydłużają się wargi głosowe (napinają się i stają się cieńsze). Im bardziej napinają się wargi głosowe, tym wyższy jest dźwięk.
-
Mięsień pierścienno- nalewkowy powoduje zbliżenie się fałdów głosowych – taki kształt szpara głośni przybiera w mowie szeptem lub przy wymawianiu litery H.
Mięsień tarczowo-nalewkowy wewnętrzny jest właściwym mięśniem głosu i śpiewu – to on nadaje formę szparze głośni. Bardzo precyzyjnie nastawia siłę, wysokość i barwę powstającego dźwięku i powoduje jego szybką zmianę.
-
Chrząstki tarczowata i pierścieniowata pozostają w stałym związku z aparatem głosowym. Połączone są więzadłem pierścienno-tarczowym, które hamuje zbyt rozległe ruchy względem siebie. Ruchy te mają duże znaczenie w powstawaniu głosu.
-
Mięsień pierścienno- nalewkowy powoduje zbliżenie się fałdów głosowych – taki kształt szpara głośni przybiera w mowie szeptem lub przy wymawianiu litery H.
Bardzo precyzyjnie nastawia siłę, wysokość i barwę powstającego dźwięku i powoduje jego szybką zmianę.